Slapeloos

14 december 2015

Slapeloos

Ik slaap al een tijd slecht, soms helemaal niet. Een bevriende psychotherapeut zei: “Eigenlijk is dat de enige normale rectie op wat er in de wereld gebeurt”.Wie zou er nog moeten kunnen slapen bij de beelden van de wrakke bootjes, de verhalen over de verdronkenen, de rijen hopeloze mensen voor de afgesloten grenzen.

Door Gerard Kind

Daarbij komt het uiteenvallen van de Europese eenheid: het  Vluchtelingverdrag van Geneve blijkt een ding waaraan landen van de EU zich zomaar kunnen onttrekken, zonder dat er echt wat gebeurt...En misschien wel terecht want een commentator in de Volkskrant maakt onderbouwd duidelijk dat dit verdrag een kans biedt voor ongewenste indringers: een haakje op de deur dat van buitenaf kan worden opengemaakt...

Tegelijkertijd zijn er de de prangende vragen: kunnen wij zoveel vluchtelingen wel aan, kunnen wij ze een toekomst  bieden, komen ze niet met veel te hoge verwachtingen naar Europa en worden ze niet misschien ons tot last als ze weigeren onze normen en waarden te aanvaarden? 
Ik keek vol verbijstering naar de woede bij de leden van het Eritrese voetbalelftal dat in Nederland asiel is aangeboden. Razend waren ze dat ze na een half jaar nog met drie jongens in een huis moesten wonen en van hun toekomstdromen was weinig uitgekomen, ondanks de inspanning van vrijwillige coaches. Dit alles te zien in John Appels documentaire Eritrea Stars.

Die woedende gezichten zie ik ‘s nachts ook voor mij; ik ben bang dat we er in de komende tijd nog veel meer gaan zien. Onderzoek maakt duidelijk dat het grootste deel van de Nederlandse bevolking zich niet kan vinden in het beleid van de politiek die zich al te vroom houdt aan het Verdrag van Genève. Burgerij en Politiek groeien uiteen, constateert een deskundige: het volk wil rechts, de politiek links, Het zou mij niet verwonderen als Wilders straks  in zijn eentje kan gaan regeren, wat een nog grotere ramp zou zijn dan alles wat ik al heb opgenoemd.

Een beetje baat vind ik bij de filosoof en schrijver Montaigne, die levend in een toestand van gruwelijke burgeroorlogen (hij was de eerste die kritisch schreef over wreedheid) wat ideeën geeft hoe je kunt proberen je geest toch vrij te houden. Een klein privé-domein, waar de gruwel niet constant aanwezig is. Je moet tóch ernaar streven van het leven van alledag iets te maken. Dat lukt me dan de meeste dagen ook wel. Maar ‘s nachts lig ik wakker.