‘Mijn nieuwsgierigheid was sterker dan mijn angst’

5 december 2017

‘Mijn nieuwsgierigheid was sterker dan mijn angst’

Door Tim Jansma

In het Afghanistan van Morid (23) kan een grap over atheïsme eindigen in een lynchpartij. Maar Morid maakte geen grap. Hij moest direct vluchten toen uitkwam dat hij niet gelooft. ‘In Afghanistan weet je nooit wie je kunt vertrouwen.’

Tekst gaat onder de video verder

Waarom ben je gevlucht?
‘In de moskee in mijn geboorteplaats was een geluidsopname afgespeeld waarop je kunt horen dat ik afvallig ben. Vijfhonderd mensen luisterden mee. In Afghanistan is het je plicht om een afvallige te vermoorden. Ik was op dat moment in Kabul, waar ik studeerde. Direct nadat ik het hoorde, ben ik vertrokken. Eerst over land, tot Turkije. Op de overtocht naar Griekenland ben ik bijna verdronken. Terwijl we daar lagen te spartelen in het water, riep iedereen om God, Jezus, Allah en Mohammed. Ik kon alleen maar schelden op mijn broer, die me altijd had geslagen als ik moeilijke vragen stelde over het geloof. Ik heb mezelf helemaal leeggemaakt, er is geen woede meer. Als ik op vrijdagochtend wakker word, denk ik soms aan die keren dat hij me met een plens water wakker maakte voor het ochtendgebed. En dan draai ik me gelukzalig om.’

Hoe is het leven voor een ongelovige in Afghanistan?
‘Het is een eenzaam leven, want je hebt geen rechten. Ja, in de Grondwet staan er bepalingen over vrijheid van geloof en vrijheid van meningsuiting. Maar er is ook een wet die al die bepalingen in feite nutteloos maakt. Dat is de wet die stelt dat de islam moet worden gevolgd. Als je op straat verklaart dat je atheïst bent, kom je in ieder geval niet levend terug. Op elke straathoek vind je radicalen die je willen vermoorden. Maar er zijn ook veel mensen die zullen meedoen om te bewijzen dat ze gelovig genoeg zijn. Dat komt doordat radicale partijen het land politiek en maatschappelijk in hun greep hebben. De meeste mensen proberen ijverig te leven naar hun normen, bang als ze zijn om aangewezen te worden door anderen. Dat is misschien wel het grootste probleem.’

Waarom koos je dan toch voor dat leven?
‘Dat zit in me, ik ben altijd tegendraads geweest. Stiekem alcohol drinken, een tatoeage laten zetten. Dat betekent niet dat ik nergens bang voor was. Toen ik jong was, kon ik slecht slapen door de doemverhalen over God. Voor het monster onder mijn bed was ik niet bang, maar voor de God in mijn hoofd wel. Toch was de nieuwsgierigheid sterker. Hoe kan het dat de aarde in zes dagen is geschapen? Naarmate ik meer vragen aan mijn moeder en broers stelde over de zin van het leven, hoe onlogischer hun religieuze antwoorden klonken. Met mijn vriendin Shogofa leek ik daar wel over te kunnen praten. We werden verliefd op de middelbare school. Maar toen we naar de universiteit gingen, groeiden we uit elkaar. Haar ouders dwongen Shogofa om shariawetgeving te studeren en zij werd langzaam maar zeker geloviger. Jarenlang hebben we geprobeerd elkaar te bekeren. Bij de laatste wanhoopspoging ben ik behoorlijk tekeer gegaan. Die scheldpartij heeft ze opgenomen en afgespeeld in de moskee. Mijn eigen vriendin heeft me dus verraden. Als ongelovige kun je in Afghanistan eigenlijk niemand vertrouwen. Maar hoeveel pijn dat ook heeft gedaan, dit leven is voor mij veel beter. Ik ben nu vrij.’

Wat kunnen we doen om mensen zoals jij te helpen?
‘In Afghanistan voelde het soms alsof er twee atheïsten op de wereld waren, Richard Dawkins en Morid. Het gevoel dat er mensen zijn zoals ik was voor mij ontzettend belangrijk. Laat de VN en de EU protesteren tegen de doodstraf op afvalligheid, óók als dat geen direct effect heeft op de Afghaanse overheid. Want het maakt ongelovigen wél sterker. Ik zit nu in een ontmoetingsgroep met gevluchte ongelovigen van het Humanistisch Verbond. Die geeft me motivatie en heeft in korte tijd mijn leven veranderd. Simpelweg door het gevoel dat ik niet alléén ben.’

Steun Vrijdenkers in Gevaar

Morid en vele andere vrijdenkers moesten vrezen voor hun leven in Syrië, Afghanistan en Bangladesh. Omdat ze kritische blogs schreven over religie of gewoon niet geloven in een God. Help humanisten, atheïsten en agnosten geloof te houden in hun vrijheid. Steun het fonds Vrijdenkers in Gevaar.
Met dit fonds doen we drie dingen.

1. WE STEUNEN VRIJDENKERS die in gevaar komen doordat ze niet bij een religie zijn aangesloten. Veelal zijn dit humanisten, atheïsten en agnosten. We helpen ze met hun veiligheid en hun verdediging. Zo hebben we mensen in nood uit onder andere Bangladesh (financieel) geholpen om hun situatie te ontvluchten, in samenwerking met onze internationale humanistische partners.

2. WE LOBBYEN bij de Nederlandse overheid, de Europese Unie en de Verenigde Naties om zich feller uit te spreken voor het recht om niet te geloven: artikel 18 van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens. We kaarten elke schending van dat recht aan.

3. WE DOORBREKEN HET TABOE OP AFVALLIGHEID voor Nederlandse moslims te doorbreken met boeken, documentaires en bewustzijnscampagnes. Ook bevorderen we de emancipatie van afvallige moslims met ontmoetingsgroepen voor vluchtelingen en voor (Nederlandse) ex-moslims

STEUN ONS NU OP WHATSMYCRIME.NU


Foto boven artikel: Ayman Ghoujal