'Niet veilig in het azc, wel bij Harrie'

18 oktober 2016

'Niet veilig in het azc, wel bij Harrie'

Door webredactie

“Ik heb tijd, plek in huis en kan helpen. Het druist in tegen mijn rechtvaardigheidsgevoel om ze dan niet te helpen.” Harrie, een lid van het Humanistisch Verbond, vangt sinds ongeveer een jaar kwetsbare vluchtelingen die niet veilig zijn in asielzoekerscentra, thuis op. “Bij Harrie voel ik me wel veilig.”

Door Julia Doets

“Sommigen zijn letterlijk het azc uit mishandeld,” vertelt Harrie. Hij trekt zich het lot van deze kwetsbare groep aan en benaderde het Humanistisch Verbond met zijn verhaal. Het opvangen van vluchtelingen bevalt hem goed: “Ik noem ze mijn uitgebreide familie. En ik hoef nooit meer te koken”, zegt hij lachend.

Harries motivatie

“Sinds ik 23 ben, ben ik betrokken bij de LGBT-beweging. Ik ben zelf homo en heb in de jaren ’80 meegemaakt dat je als ‘flikker’ in elkaar werd geslagen. Ongeveer een jaar geleden kwam ik via couchsurfing in contact met een vluchteling uit Syrië. Hij vroeg of ik hem kon helpen. Ik heb tijd, plek in huis en kan helpen. Het druist in tegen mijn rechtvaardigheidsgevoel om ze niet te helpen. Sinds een paar maanden vang ik met name LGBT-vluchtelingen op, zoals bekend een erg kwetsbare groep in asielzoekerscentra.” (zie achtergrond onderaan)

Harries zeer persoonlijke en kleinschalige hulp is een welkome aanvulling op de ‘officiële’ opvang. “Ik kom met de meesten in contact via couchsurfing of de facebookgroep LGBT Asylum Support. Het is eigenlijk alleen maar leuk en ik help ze graag. Het is soms alleen een klein beetje improviseren als er veel mensen blijven slapen. Ik zie hoeveel verschil het maakt voor deze individuen, die gewoon niet veilig zijn in azc’s. Zelf krijg ik er trouwens vriendschappen voor terug. Tot nu toe is het twee keer voorgekomen dat ik merkte dat een vluchteling professionele hulp nodig had, die ik hem of haar niet kon bieden. In beide gevallen zijn we er samen met professionals (huisarts, crisisdienst en andere hulpverleners) goed uitgekomen.

Twee vluchtelingen

Op dit moment verblijven er twee vluchtelingen bij Harrie, beiden twee jongens van begin twintig en allebei homo. Een van hen vertelt: “Ik ben nu twee maanden bij Harrie. Ik ben uit Tanzania gevlucht omdat het leven als homo daar niet veilig is. Ik kon mijzelf niet zijn, leefde een leugen. Als homo heb je geen recht op onderwijs, medicatie, kun je je huis uit worden gezet en word je door de overheid niet beschermd. Je kunt zelfs levenslang in de gevangenis komen.

Bedreigd in het azc

De andere vluchteling werkte in Irak in een restaurant, maar ontvluchtte het land in 2013. Homohaat is er aan de orde van de dag en regelmatig worden homo’s vermoord door IS en andere fundamentele milities. Toen hij in Nederland in het azc kwam, was hij ook daar niet veilig: “Het leven was erg zwaar. Ik werd door allerlei bekrompen mensen bedreigd en mishandeld. Ik was er erg eenzaam en neerslachtig. Ik ben nu ongeveer een maanden of zeven in Nederland waarvan de laatste 3 weken bij Harrie. Hier voel ik me wel veilig. Harrie veroordeelt me niet en is erg vriendelijk!”

Wilt u helpen?

Al Harries gasten dragen naar vermogen bij. “Ze kopen eten en dragen, als het mogelijk is, bij aan de vaste lasten. Verder koken ze en helpen uiteraard mee in het huishouden. Met name de reiskosten die ze moeten maken zijn een probleem. Voor de jongen uit Irak is inmiddels geregeld dat hij bij het azc in de buurt stempels kan halen en niet meer wekelijks 2 uur heen en 2 uur terug met de trein moet reizen. Maar anderen moeten nog wekelijks heen en weer naar het azc of een advocaat in bijvoorbeeld Ter Apel of Zuidhorn.

Harrie vertelt: “Het kost mij best wat geld en dat heb ik er met liefde voor over, maar mijn portemonnee raakt leeg.” Wilt u de vluchtelingen bij Harrie financieel steunen?

Neem contact met op met Harrie per mail. Elke bijdrage is welkom!

Achtergrond

In azc’s is de situatie voor LGBT’s niet per se veilig. Uit recente cijfers van het Centraal Orgaan Asielopvang (COA) blijkt dat het aantal geweldsdelicten in azc’s toeneemt. Hoeveel daarvan te maken heeft met 'geaardheid' is moeilijk te achterhalen. Wel maken verschillende organisaties zich al vanaf 2015 zorgen over de veiligheid van LGBT’ers na tientallen klachten. Onder druk van gemeenten en belangenorganisaties als het COC is ervan vanaf 1 augustus 2016 op elke asielopvanglocatie van het COA een vertrouwensfunctionaris waar LHBT-asielzoekers zaken als discriminatie en bedreiging kunnen aankaarten. En zijn er in verschillende azc’s ‘vleugels voor kwetsbaren’ ingericht. Onder meer in Amsterdam, Almere en Zeist.

Het Humanistisch Verbond zet zich in voor ongelovige asielzoekers. Ook zij hebben te maken met intimidatie en geweld in azc’s. Zo blijkt onder meer uit het verhaal van de Bengaalse blogger Saikat in magazine #HVMAN over geloof en ongeloof.

Meer informatie en links

Lees verder over de situatie van homoseksuelen in Litouwenin Tanzania of Irak

Foto: Humanistisch Verbond